Thursday, 11 March 2010

Μια ευχάριστη ατμόσφαιρα.

Ρε παιδιά, τι πράγμα είναι αυτό με τα δακρυγόνα;

Πέρασα σήμερα από εξάρχεια και από κάποια ώρα και μετά ένιωθα εξαντλημένη, έτσουζαν τα μάτια μου και είχα ταχυπαλμία χωρίς να ξέρω γιατί. Πολύ αργότερα θυμήθηκα τα δακρυγόνα και έκανα τη σύνδεση.

Δεν τα φτιάχνουν όπως παλιά...

Έλεος πια με αυτή την τρομοκρατία.

Αφήστε και το άλλο...Κάθε φορά που βγαίνω απ'το σπίτι, αναγκάζομαι να παίρνω μαζί ολόκληρο sack voyage. Δεν έφτανε να κουβαλάω μαζί λαπτοπ, γραφίδες, πορτοφόλια, τσιγάρα και κλειδιά, τώρα έχω και ένα σωρό άλλα πράγματα. Απολυμαντικό μπουκαλάκι για τις ιώσεις (που μας έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου πως κυκλοφορούνε), μια πλαστική σακούλα για να βάζω μέσα τις αποδείξεις (γιατί αλλιώς τις πετάω από συνήθεια), μαντίλι για τα δακρυγόνα (δεν ξέρεις ποτέ που μπορεί να τους βιδώσει να τα ρίξουνε) οδοντόβουρτσα και έξτρα εσώρουχα γιατί εσύ έφυγες απ'το σπίτι μεν, αλλά θα καταφέρεις να γυρίσεις, δε; Ξαφνικά συνειδητοποιείς οτι δεν έχει συγκοινωνίες (πάλι) και το έχεις ξεχάσει. Αναγκαστικά διανυκτερεύεις σε φιλικό σπίτι. Να μην έχεις να αλλάξεις;

Όπως έλεγε και ο Ντίνος Ηλιόπουλος "Ωραία παρέα είμαστε! Μια ευχάριστη ατμόσφαιρα..."

2 comments:

ΧΡΗΣΤΟΣ Σ. said...

Φιλοξενούμενοι στο σπίτι μας...

Αλέξια said...

Εντελώς όμως...

 
eXTReMe Tracker